Wednesday, June 17, 2015

Herbehereetako startup bat 3D inprimaketaz zubi bat eraikitzera doa

Herbehereetako startup batek aditzera eman du inprimagailu robotiko batzuk erabiliko dituela Amsterdamgo kanal baten gainean oinezkoentzako zubi baten egitura soldadura metatuz eraikitzeko.

MX3D enpresak datorren irailean ekingo dio egitasmoa gauzatzeari. Beso robotiko batzuk zubiaren atalak ipini ahala haien gainean joango dira egitura inprimatuz.

Beso robotikoek metala berotzen dute 1.500 °C-raino poliki-poliki egitura soldadura metatuz eraikitzeko, diseinu sofistikatua programa informatiko batek aginduta . Azken finean soldatzeko makina aurreratu bat robot industrial bati atxiki diote.

Using robotic printers ‘that can draw steel structures in 3D, we will print a (pedestrian) bridge over water in the centre of Amsterdam,’ engineering startup company MX3D said in a statement.

Zubiaren eraikuntza irudikatzen duen ordenagailuz eginiko irudia.
Teknika honek aldamioak erabiltzea saihesten du, robotek inprimatzen duten egitura bera erabiltzen dutelako euskarri gisa.

Tuesday, June 16, 2015

Testu-meatzaritza ustelkeriaren aurka

Iturria: Phys.org

Ikertzaile batzuek teknika berri bat garatu dute gaur egun eskuratu daitezkeen Europar Batasuneko kontratazio publikoei buruzko datu kopuru erraldoiak miatu eta diru publikoen eskrupulurik gabeko erabilerak nabarmentzeko. Ustelkeria beti izan da eta izango da baina ahaleginak egin behar dira ahalik eta gehiena murrizteko. Kontua da nola lortu hori.

Aro digitalean, honek duen informazio-askatasunarekin, finantza publikoen erabilera ustelak politikarien eta enpresen arteko adiskiderietarako txoko ezkutu gutxiago izan beharko lituzke. 2000. urtearen hamarkadaz geroztik, ia herrialde garatu guztiek digitalizatu dituzte eta eskuragarri jarri dituzte kontratazioen datuak. Alabaina, datu-uholde horrek benetako gardentasunaren ordez dena ezkutuan uzten duen informazio-lainoa sor dezake.

Lehen, ustelkeria agerian jartzea datuetan murgildu eta loturak bilatzen zituzten kazetarien eta ekintzaileen ahaleginetan oinarritzen zen. Ikerketa horiek denbora eta zortea behar izaten dute eta huts egin dezakete. Orain, ordea, datuetan oinarritzen den soziologo talde batek neurketa-sistema berri bat sortu du, finantza publikoen erabilera maltzurrak atzemateko. Talde horrek "bandera gorriak" deritzenak erabiltzen ditu: ustelkeriarako arrisku handia iradokitzen duten kontratu-egoerak. Algoritmo miatzaileak eta testu-meatzaritzako programa sofistikatuek, kontratu publikoen datuei aplikatuz, bandera gorri horiek azaleratzen dituzte. Horrela ustelkeria-arriskuaren mapak egin ditzakete, eskualde edo herrialde mailan, portaera ustelen arrastoak jarrai ditzakete enpresa eskaintzaileetan eta identifika ditzakete susmagarriak diren hornitzaileak eta are kontratu jakinak.
 

Mihály Fazekas, István János Tóth eta Lawrence Peter King ikertzaileek garatu duten ustelkeria-arriskuaren adierazleak finantza publikoen esleipenez eskuragarri dagoen informazioa miatzen du, iruzurren bila, laster eta zehaztasunez.

Adierazle horrek besteak beste Europar Batasuneko estatu guztietan, AEBetan eta Errusian erabiltzeko balio du. Herrialde horietan eskuragarri egoten dira azken 6-8 urteetako datuak.


Kontratazio publikoetako ustelkeria instituzionalizatu handiak bi ezaugarri izaten ditu: errenta ustelak sortzea eta errenta horiek jarraituki ateratzea. Bi gauza horiek lortzeko, talde ustel orok legeek arautzen duten lehia murriztu behar izaten du, partehartzaile jakin batzuen mesedetan, behin eta berriz. Hortaz, lehiaren murrizketa, enpresa berari behin eta berriz esleipenak egitea eta horretarako ohikoak diren teknikak neurtuz atzeman daiteke ustelkeria instituzionalizatu handia.

Irabazten duen lehiakidea aldez aurretik aukeraturik egoten da eta hark gainera emendiozko irabazi bat lortzen du, merkatuko prezioak baino garestiagoen bidez. Emendiozko irabazi hori neurtzeko, zehazki ezagutu behar lirateke prezioa, hornituriko kopurua eta kalitatea. Horiek, ordea, nekez ezagut daitezke behar bezala. Prezioa eta kopurua publikoak izaten dira baina zaila izaten da haiek kontrastatzea. Kalitatea, berriz, are zailagoa da zehazten. Horregatik, neur daitekeen gauza bakarra aldez aurretik hautaturiko enpresei kontratuak esleitzea da.

Lehiaketan iruzurra egiteko hiru prozedura daude funtsean:

  1. Lizitazioan partehartzaileak mugatzea
  2. Hautatze-fasean lizitatzaileak bidegabeki ebaluatzea
  3. Gauzatze-fasean baldintzak aldatzea
Prozedura hauek konbinatu egiten dira batzuetan.

Kontratuen datu-base publiko bat erabiliz, neur daitezke adierazle elemental batzuk eta haietan oinarrituz adierazle konposatu bat kalkulatu.

Zergatik pirateatzen dira ebookak?

Iturria: GoodEreader

Europako Batzordearen lehendakariordeak onartu du Europako copyright-legea "jendea lapurtzera bultzatzen" ari dela, erabiltzaileek euren herrialdean legez erosi ezin dituzten ebooken kopia pirateatuak bilatzen bukatzen dutelako. 

Europako Batordearen kide asko ari dira esaten jendaurrean pirateria izugarri hazten aritzea partez Geoblocking delakoari zor zaiola. Horrela esaten zaio
erabiltzailearen kokapen geografikoaren arabera edukia eskuratu ahali izatea mugatzeari. Erabiltzailearen kokapena geolokalizazio-teknikak erabiliz kalkulatzen da, hala nola erabiltzailearen IP helbidea zerrenda beltz batean edo zerrenda zuri batean egiaztatuz. Egiaztapen horren emaitzaren arabera edukia eskuratzen uzten zaio edo ez.

Horrek berez ez du zerikusirik copyright-legearekin; argitaletxeak zer herrialdetan izango duen
bere materiala banatzeko eskubidea eta eskubide hori zer herrialdetan ez duen izango zehazten duen kontratuaren ezaugarri bat baita. Horregatik dira hain garrantzitsuak nazioarteko liburu-azokak.  Haietan izaten da aukera beste merkatu batzuetarako banaketa-eskubideak saltzeko. Amazonek, Applek, Barnes and Noblek, Kobok eta Googlek ebookak saltzeko liburu-denda digitalak dituzte. Tamalez, saltzaile horiek ez dute eskaintzen zerbitzua munduko herrialde guztietan. Hori gertatzen da, batez ere, dela argitaletxeak herrialde horietan ez duelako eskubiderik edo ez duelako  zerbitzua emateko azpiegiturarik. Enpresa handi horietako bakoitzak edukiak banatzeko bere sarea edo bere zerbitzariak izaten ditu, datuak laster bidaltzeko.

Edukiak eskuratzeko zailtasuna ote da pirateria bultzatzen duena ala gauzak doan kontsumitzeko joera? Ebooka lortzerik ez dagoenean ere beti dago Internetetik paperezko liburua erosteko aukera.

Espainian argitalpen-industriaren merkatua 3 mila milioi eurokoa izan zelarik 2012an, 350 milioi euroko salmentak galdu zirela zioten Argitaletxeen Elkarteak eta ISBN Agentziak. 


Zer egin daiteke pirateriaren aurka? Argitalpen-industriak zailtasun handiak ditu baturik pirateriaren aurkako kanpaina bat abian jarri ahal izateko. Batetik elkarren aurkako lehian ari direlako guztiak, eta, arazoa aztertzeko bilduko balira ere, jarrera kontrajarriak izango lituzketelako. AEBetan trusten aurkako legea urratuko luke horrelako ekintza batek. 

Pirateriaren aurkako teknologia gehien-gehienak sektoretik kanpoko enpresek sortuak dira, bai DRMak eta baita urmarken teknologian oinarrituak. Azken hauek arrakasta izaten ari dira Europan, merkatu horretan
Adobe DRM beti gaizki ikusia izan delako. DRM sozialak duen alderdi ona da erositako liburuak parteka daitezkeela adiskideekin eta karga daitezkeela zenbait irakurgailutan, arauak urratu gabe. Teknologia horren bidez, erosketa bakoitzaren jarraipena egin daiteke, fitxategiak partekatzeko sistemetan liburuak jartzeko asmoari aurre egiteko. Hala ere, hori ez da nahikoa, eta gobernuei eta agentziei egile-eskubideak babestea eta haiekiko errespetuaren aldeko kanpainak egitea dagokie.

Frantzian aktore gazteak eta pertsonaia ospetsuak baliatzen dituzte publiko zabalari zuzenduriko sustapen-kanpainak egiteko. Liburutegiak eta liburu-dendak ere saiatzen dira beren erabiltzaile eta bezeroei adierazten pirateria gauza txarra dela, eta baztertu beharra dagoela.
Ahalegin horiei esker, eduki digitalen salmentak %5etik %30 hazi dira, edukien arabera.

Erresuma Batuan jendea kopia-eskubideez eta eduki digitalak legez jaisteko moduez kontzientziatzeko pirateriaren aurkako kanpaina bat ezagutzera ematekoak dira, baina ez da ebooketan zentratua izango. Helburua da Erresuma Batuan filmak eta musika pirateatzen dituzten Interneteko erabiltzaileei emailak bidaltzea, ohartaraziz egiten dutena legearen aurkakoa dela. Copyrighta urratzen dutelako susmopean dauden horiei urtean lau ohartarazpen ere bidaliko zaizkie, baina ez dago aurreikusita inolako zigorrik.

Nola igarri ahal izango dute hornitzaileek nor ari den jaisten zer eta nondik? Duela lau urte Erresuma Batuko gobernuak bitartekari-lana egin zuen edukien hornitzaileen eta Interneteko zerbitzuak ematen dituzten enpresen arteko elkarrizketak bideratzeko. Horren ondorioz,
Voluntary Copyright Alert Program (Vcap) delakoa sortu zuten. Hemendik hilabete batzuetara kanpaina masibo bati ekingo diote hori gauzatzeko. 2015eko maiatzaren bukaeran, Erresuma Batuko goi-epaitegi batek ebatzi zuen Interneteko zerbitzuen hornitzaile handienetatik bostek zenbait webgune piratarako sarbidea blokeatu behar zutela. BT, Virgin Media, Sky, EE eta TalkTalki esan zien ez zituztela eduki behar  AvaxHome, Bookfi, Bookre Ebookee, Freebookspot, Freshwap eta LibGen webguneetaranzko estekak. Webguneei esan zien 10 milioi titulutik gora ari zirela eskaintzen jaisteko eta horietatik %80 copyright-legea urratzen ari zirela.  Webgune horiek iaz egile eta argitaletxeengandik edukiak kentzeko 1,75 milioi eskari izan zituzten.

Egia esan, pirateriak ez du argitalpen-industria gehiegi kezkatzen gaur egun. Izan ere, Europan ebooken salmentak ez dira salmenta guztien %3ra iristen. Lehentasuna paperean dago.


Badago bestelako arazorik ere: erosleak edukiak galduko lituzke haiek erosi zituen Interneteko denda egun batean desagertuko balitz.

Saturday, June 6, 2015

Audik airea eta ura erabiliz eztanda-motorrentzako erregaiak lortu ditu

Iturria: innovation toronto 

Audi barne-errekuntzako motorrentzako erregai berri bat egiten ari da, klima-aldaketaren arazoari erremedioa jartzen lagundu dezakeena, lortu duen diesel erregai sintetikoa ura eta airea erabiliz ekoizten baita. Produktu horren lehengaiari "blue crude" deitu diote. 

Horretara iristeko prozesua
elektrizitatea energia-iturri berriztagarrietatik, dela eguzki-energiatik, haizearenetik edo hidraulikotik, sortuz hasten da. Gero,  elektrizitate horren bidez, uraren elektrolisia egiten da, hidrogenoa eta oxigenoa banantzeko. Oxigenoa atmosferara askatzen da eta hidrogenoa erreaktore batera eramaten da.

Hidrogenoa atmosferatik lorturiko CO2arekin konbinatzen da, bi urratseko prozesu batean: lehenbizikoan karbono monoxidoa, hidrogenoa eta ura ekoizten dira eta bigarrenean COa eta H2a erreakzionaraziz petrolio gordinaren baliokide den "blue crude" hori lortzen da. Substantzia hori kate luzeko hidrokarburoz osatua da. Ondoren, fintze-prozesu baten bidez, e-diesel erregaia lortzen da.




Audik dioenez, orain prozesuan erabiltzen den karbono dioxido gehiena biogas-planta batetik hartzen dute baina atmosferatik ere hartzen dute partez eta hori mesedegarria da berotegi-efektua saihesteko.

Egin dituzten saiakuntzen arabera, diesel sintetikoaren propietateak erregai fosilarenak baino hobeak dira eta, gainera, sufrerik ez duenez, erregai fosilak ez bezala, ingurumenari ez diola alderdi horretatik ere kalte egiten. Erregaia ekoizteko prozesu osoaren energia-eraginkortasuna %70 ingurukoa da, energia berriztagarriak erabiliz.


Erregaia nahas daiteke ohiko dieselarekin, biodieselarekin askotan egiten den bezala. Gaur egun lanean ari den plantak 160 litro diesel erregai inguru ekoitz ditzake eguneko. Hurrengo urratsa ekoizpen handiagoa lortzeko planta bat eraikitzea izango da.

Diesel sintetikoaren merkatuko prezioa 1-1,5 €/litro artekoa izango da.

Diesel sintetikoaren lehen erakusgarriak ekoitzi zituenetik aste batzuetara beste erregai sintetiko baten berri eman du Audik. Produktu berriari "e-benzin" deitu diote. Audirekin proiektuan lankide den Frantziako Global Bioenergies enpresak lortu du erregai hori. 2014. urtearen azkenaldera Global Energiesek artotik ateratako glukosan eta biomasako azukreetan oinarrituz isobutano gasa ekoizteko programa pilotu bati ekin zion. Isobutano gasa industria petrokimikorako lehengai bat da, findu daitekeena, hainbat plastiko, erregai eta abar lortzeko.  Prozesuaren hurrengo urratsa material hori egokitze- eta arazte-prozesu batetik igaroaraztea da, presiopean likido bihurtzeko eta egoera horretan biltegiratzeko. Hortik isooktanoa lortzen da, hau da, 100 oktanoko gasolina. 


Produktu horrek ez du ez sufrerik eta ez bentzenorik, beraz, ohiko gasolina baino garbiagoa da ingurumenarentzat. Gainera, oktano indize gorena duenez, konpresio-erlazio handiko motorretan erabil daiteke eta errendimendu handia ematen du.

Wednesday, May 20, 2015

Japonian liburutegi digitalek zailtasunak dituzte hazteko

Iturria: The Japan News

Liburu digitalen irakurketa gero eta hedatuagoa baldin badago ere, liburu digitalak mailegatzeko zerbitzua ez da arrakasta izaten ari. Zergatik ez ditu jende gehiagok erabiltzen erabilgarriak diruditen liburutegi digital horiek? Zein dira zerbitzu horiek gainditu beharreko erronkak, eta nola erabiliko dira etorkizunean? 

Liburutegi digitalek abantaila handiak dituzte bai erabiltzaileentzat eta baita liburutegientzat ere. Liburutegi bat bisitatzeko zailtasunak dituzten pertsonek, hala nola adinekoek eta oso lanpeturik dabiltzanek, mailega dezakete liburu bat noiznahi eta nonahi, erraz asko, beren ordenagailu pertsonala edo beste terminalen bat erabiliz. Liburu digitalak ez dira hondatzen, eta irakurleek haiek erabiltzeko aukera galtzen dute maileguaren epemuga betetzen denean, beraz, ez dago arriskurik itzulketa berandu egiteko. Liburu digitalek ez dute leku-arazorik ere sortzen, eta testuaren tamaina handitzeko eta txikiagotzeko edo testutik hizketarako bihurketa egin ahal izatea eta beste funtzio erabilgarri batzuk eskaintzen dituzte. Hala ere, 2014an 30 liburutegi digital bakarrik zeuden Japonian, hau da, herrialde hartako liburutegi guztietatik %1ek soilik zuten liburu digitalen zerbitzua.

Kopuru hori hain txikia izateko arrazoi nagusia da liburu digital gutxi samar daudela mailegatzeko. Gainera, eskuragarri dauden liburu gehienak duela urte batzuk argitaratuak dira. Merkatuan gaur egun 750.000 titulu inguru daude formatu digitalean baina liburutegietan mailagatzeko 10.000 baino gehixeago egongo dira. Horren arrazoia da liburu digitalak mailegatzea, copyright legearen arabera, transmisio publikoa dela, beraz, paperezko liburuen kasuan ez bezala, copyrightaren jabearen baimena behar dela liburu digitalak maileguan eskaintzeko. Horretaz aparte,  liburutegiak erosten duena ez da biltegiratu daitekeen liburu bat, liburu digital bat erabiltzeko eskubidea baizik. Gerta daiteke, beraz, noizbait etorkizunean liburua erabiltzerik ez izatea liburutegiak. Liburutegietan erabiltzeko liburu digitalak gehiago kostatzen dira
publiko zabalak ordaintzen duena baino eta baita paperezko bertsioak baino ere.  Eta sarri samar liburutegiei eskatzen zaie hainbat ale erosteko, titulu bera hainbat irakurlek irakur dezaketelako aldi berean, eta horrek kostu handia du.

Liburu digitalak liburutegiei saltzeko prezioen arauak finkatzeko daude oraindik. Horrek paperezko liburuen salmentetan izan lezakeen eragina dela eta, argitaletxeek eta idazleek askotan ukatu edo atzeratu egiten dute liburutegiei  copyrightaren baimena ematea.

Sunday, May 17, 2015

Hizkuntzaren prozesamenduaren aplikazioak mantentze- eta konpontze-lanetan


Mantentze-lanetan arrakasta izateak konponketak egiteko pieza kritikoak eskuratu ahal izatea, langileek ezagutza egokiak izatea, eskuliburuak eskuragarri izatea, aldez aurretik egindako lanaren esperientziaz baliatzea eta arloa ondo ezagutzen dutenei kontsultak egiteko aukera izatea
eskatzen du, besteak beste.

Mantentze-lan bakoitzean aukera bat baino gehiago egin beharra izaten da, hala nola konpondu ala ordezkatu edo konpontzeko era erabaki beharra.  Aukera horiek ordena daitezke konponketak eskatuko duen denboraren eta eragingo dituen kostuen arabera.

Ekipamenduen mantentze- eta konpontze-lanek hainbat datu egituratu eta egituratugabe sortzen dituzte. Datu egituratuak biltzeko eta erabiltzeko prozedura ondo finkatuak badaude, emaitzak hobetzen laguntzen dutenak. Hurrengo erronka datu egituratuei ez ezik egituratugabeei ere probetxua ateratzea da. Hori lortzea oso onuragarria izango litzateke, mantentze-lanetan prozesuen denbora laburtzeko, kalitateko datuak erabiltzeko eta lan jakin batean behar diren datuak lehenbailehen eskura izateko.

Gaur egun ingeniaritzako eta mantentze-lanetako organizazioek sistema onak dituzte datu egituratuak kudeatzeko. Badituzte piezen metadatuak CADeko fitxategiekin batera, piezak ezaugarriekin batera ikusteko fitxategiak, funtzionamendu eta konponketarako eskuliburuak, probak egiteko eta ikuskatzeko xehetasunak.

Datu egituratuak dauzkaten dokumentuak kudeatzeko sistemek ikusteko, markatzeko, editatzeko eta inprimatzeko tresnak dituzte. Ia hamarkada bat da sistema horietan testuak indexatzeko eta bilaketak egiteko softwarea txertaturik izaten dela, ingeniariek eta teknikariek hobeto lan egin dezaten.

Azken urteotan asko landu da hizkuntzaren prozesamendua eta esan daiteke dagoeneko seguruak direla jakintzan oinarrituriko sistemak sortzeko, arazo praktikoak konpontzen laguntzen dutenak.
 

Hizkuntzaren prozesamenduan oinarrituriko soluzioek hainbat ezaugarri izan behar dituzte, besteak beste, modularitatea, hedagarritasuna, eskalagarritasuna eta hainbat formatu dituzten datuak maneiatzeko gaitasuna.

Sistema horiek honako osagai hauek izaten dituzte:

  • Esaldien mugen detekzioa
  • Tokenizatzailea
  • Normalizatzailea
  • Kategoria gramatikalen etiketatzailea
  • Azaleko analizatzaile sintaktikoa
  • Entitateen erauzketa eta zenbait anotazio linguistiko
Eta  ekarpenak honako hauek:
  • Datu egituratuak eta egituratugabeak integratzeak abantaila asko ditu, besteak beste mantentze-prozesu egokiena aukeratu ahal izatea, kostuak txikiagotuz eta funtzionamendua lasterrago leheneratuz.
  • Funtsezko informazioa ematen du konponketen analitika eginez stockak murrizteko eta aldi berean funtzionamendua lasterrago lleheneratzeko. Lagundu egiten du ordezkatzea ala konpontzea erabakitzen. Aukerak hobeto baloratzea ahalbidetzen du.
  • Lagundu dezake datu-baseetako erregistro okerrak kentzen.
  • Mantentze-lan bakoitzetik ikasitakoa erraz parteka daiteke eta, beraz, mantentze- eta konpontze-prozesuak hobetu egiten dira.
  • Jakintza zabaltzea erraztu egiten du. Kanpora egiten diren kontsultak gutxitu daitezke.

Thursday, May 14, 2015

Beharrezkoak al dira liburutegiak?

Iturria: Forbes 

Liburutegiak mehatxupean daude leku guztietan.  Azken finean, argitaratu den edozein liburu edo artikulu irakurtzeko ez da behar-beharrezkoa liburutegiak erabiltzea. Baina ez dira liburutegiak bakarrik etorkizuna zalantzan dutenak.

Helbide-liburuak, bideo-kamerak, pertsona-bilagailuak, eskumuturreko erlojuak, mapak, liburuak, joko elektroniko eramangarriak, linternak, etxeko telefonoak, diktafonoak, kutxa erregistratzaileak, walkmanak, dietarioak, iratzargailuak, erantzungailu automatikoak, orrialde horiak, txanpon-zorroak, giltzak, esaldi-liburuak, transistore-irratiak, PDAk, autoetako GPSak, urrutiko aginteak, bidaia- eta aseguru-artekariak, airelineen ticketak emateko postuak, egunkari eta aldizkariak, sakelako kalkulagailuak, eta abar ere egoera berean daude. Eta ez produktuak bakarrik, merkataritzaren sektore asko daude mehatxupean. Banku fisikoak beren sukurtsal, leihatilako enplegatu eta txekeekin eraldatzen ari dira, Internet bidezko zerbitzuen, mugikorren bidezko ordainketen eta txanpon-zorro digitalen mesedetan.

Taxiak ere ez daude seguru Uber eta Lyft agertu direnez geroztik. Bideoak alokatzeko dendak ixten ari dira Netflix eta Amazon bezalako streaming-zerbitzuen eraginez. Telebista-kateak ere antzera dabiltza. Arropa-denda klasikoak ere pikutara doaz, Zara eta H&Mren lehiakide ezin direlako izan, liburu-dendak gainbehera doaz, Amazonek bultzaturik. Encyclopedia Britannicaren 2010eko argitaraldiak 40.000 artikulu eta 100 editore izan zituen eta hizkuntza bakarrean dago, Wikipediak, aldiz, 35 milioi artikulu ditu, etengabe eguneratzen dituztenak 69.000 editorek 288 hizkuntzatan. 


Hori guztia ikusita zer esan daiteke liburutegien etorkizunaz? Ez dago arrazoirik esateko liburutegiei ez zaiela ezer gertatuko. Gutxienez aldaketak izan beharko dituztela esan daiteke. Zenbait hamarkadatan zehar, libururutegiek ahalegin handiak egin dituzte ordenagailuen arora moldatzeko, zerbitzuak informatizatuz eta teknologia berriak garatuz.

Ordenagailuen aroa ez da informatizazioaren aroa bakarrik, informatizazioak kudeaketa planteatzeko moduan eskatzen duen aldaketarena ere bada. Horren ondorio nagusia, berriz, merkatuan boterea saltzailearengandik eroslearengana igarotzea da. Bezeroak du gaur egun zartaginaren kirtena. Bezeroak aukerak ditu eta informazio ona ere bai, aukera horietaz. Bezeroak eta erabiltzaileak gustura ez dauden lekutik beste leku batera alde egiten dute. Horregatik, gaur egun arrakasta izateko bezeroen nahiak eta beharrak ulertzea eta haiek asebetetzen ahalegintzea ezinbestekoa da.

Orain arte izan ditugun burokrazia piramidalek, beren organigramekin, txostenekin, plangintzekin, eta abarrekin ez dute horretarako balio. Merkatu berriari erantzuteko sortu den ekonomiak beste oinarri batzuk ditu: beren buruak antolatzen dituzten taldeak, bezeroei zuzenean balioa ematen dietenak eta bezeroengandik etengabe iritziak jasotzen dituztenak. Kudeatzailearen eginkizuna ez da jadanik kontrolatzailearena, entrenatzailearena, gidariarena baizik. Taldeak berak bezeroarekiko zuzeneko harremana du eta garbi ikus dezake, egiten ari denak bezeroa asebetetzen duen. Bezeroa bihurtzen da organizazioaren unibertsoaren erdigunea. Burokrazian kudeaketaren ideologia goitik beherakoa da. Lider handiek lider txikiak izendatzen dituzte. Pertsonak lehian aritzen dira igo nahian. Ordainsaria mailaren araberakoa da. Atazak esleitu egiten dira. Kudeatzaileek errendimendua ebaluatzen dute. Arauek irizpideei mugak ezartzen dizkiete. Eraginkortasuna, aurresankortasuna eta jendeari zer egin behar duen esatea dira balioak.

Ekonomia berrian gauzak alderantziz doaz.  Kudeaketaren ideologia horizontala da. Organizazioaren helburu nagusia erabiltzailea edo bezeroa asebetetzea da. Balioak ahalbidetzea, autoantolaketa eta erabiltzaileari edo bezeroari balioa gehitzeko etengabeko hobekuntza dira.

Bi ideologia horiek ekonomia tradizionalaren ideologia bertikala eta ekonomia berriaren ideologia horizontala bateratu ezinezkoak dira. Dinamika guztiz desberdinak dituzte. Autoantolatzen diren talde zaluak burokrazia hierarkiko batean txertatzen ahaleginduz gero, tirabirak sortzen dira etengabe. Ezinezkoa gertatzen da. Etorkizunera begira diharduten enpresek, hala nola Applek, Amazonek edo Zarak, kudeaketako ideologia bertikalari heldu diote. Organizazioentzat aukera hori egitea hil edo bizikoa da.

Liburutegiek hiru erabaki oker har ditzakete egoera horren aurrean:

  1. Lehendik dituzten zerbitzuak informatizatzea baizik ez egitea. Teknologia berria funtzionamendu zaharrari aplikatzea ohiko okerra izaten da. Horren ordez egin behar dena da teknologia berriarekin zer zerbitzu berri eman litezkeen eta zer zerbitzu zahar baztertu behar diren pentsatzea. 
  2. Ordenagailuak kostuak murrizteko bakarrik aplikatzea. Esperientziak erakusten du informatizazioak besterik gabe ez dituela kostuak murrizten. Lana birdiseinatu ezean ez da helburu hori lortzen.
  3. Telefono aurreratuetarako aplikazioak garatzea, pentsatu gabe erabiltzaileei zer ahalbidetuko dieten egitea eta haiek horrelako ezer nahi duten jakin gabe. 
Liburutegiek planteatu beharreko bost galdera:
  1. Nola asebete ditzakegu gure erabiltzaileak eta bezeroak?
    Ez du erantzun erraza galdera honek. Liburutegietako enplegatuek egin ditzakete ekarpenik onenak. Hori, ordea, bateraezina da egitura burokratikoak mantentzearekin. 
  2. Nola kudea daiteke liburutegia, etengabeko berrikuntza izateko?
    Horretarako kudeatzailearen eginkizunak kontrolatzailearena izatetik bideratzailearena izatera igaro beharko luke, burokrazia baztertu eta koordinazioa bultzatu beharko litzateke, efizientziaren ordez etengabeko hobekuntza bilatu beharko litzateke eta komunikazioak ez luke goitik beherako agindu eta kontrol bidezkoa izan beharko,  elkarrizketa horizontalen bidezkoa baizik. 
  3. Zerk eragin dezake gauzak lasterragoak, merkeagoak, mugikortasunari egokituagoak, errazagoak eta pertsonalizatuagoak izan daitezen erabiltzaileentzat?
  4. Zer behar ase ditzake liburutegiak erabiltzaileei oraindik burutik pasatu ere ez zaizkienak?
    Kontua ez da erabiltzaileei galdetzea ea zer nahi duten; ez baitakite. Berrikuntzak ez dira sortzen erabiltzaileek eskatzen dituztelako. Inork ez zituen Internet, telefono aurreratuak edo 3D inprimagailuak eskatzen. Ez dira horregatik asmatu. Erabiltzaileei haiek erabiltzeko gogoa sortzen zaie ikusten dituztenean. Beste kontu bat da berrikuntzez erabiltzaileek dituzten iritziak jarraitzea garrantzitsua dela.
  5. Liburutegiak dagoeneko egiten ari diren gauzetatik zein dira erabiltzaileei gustatzen zaizkienak? Nola egin ditzakete liburutegiek horrelako gauza gehiago, lasterrago, erabilgarriago, pertsonalizatuagoak? Eta nola bazter ditzakete liburutegiek erabiltzaileentzat baliagarriak ez diren edo gogaikarriak gertatzen zaizkien gauzak?