Monday, January 12, 2015

2015eko EBko Lehendakaritzako gertakari ofizialetan itzulpen automatikoa erabiliko dute

Iturria: eNewsWire

Hizkuntza-teknologiako Tilde konpainiak itzulpen automatikoko sistema bat jarri du Europar Batasuneko Kontseiluaren Lehendakaritzarentzat. Sistema hori bereziki diseinatua da 2015eko EBko Lehendakaritzako gertakari ofizialetan izango diren nazioarteko kazetariek eta Europar Batasuneko Estatuen ordezkariek erabiltzeko. Kazetariek eta ordezkariek gertakari horien berri Letoniako komunikabideetan jarraitu ahal izango dute, bertako webguneetako eta blogetako edukiak irakurriko dituzte, ingelesez ez dauden prentsako materialak eta beste albiste-iturri batzuetakoak itzuliko dituzte, eta gobernuaren dokumentuak erabili ahal izango dituzte, ikerketa orokorrak egiteko.

EU Presidency Translator
deritzon sistema horrek testuak, dokumentuak letonieratik ingelesera eta alderantziz bat-batean itzultzen ditu. Tresna hori jaits daiteke ordenagailuetarako eta mobiletarako aplikazio gisa. Gainera bi itzulpen-kiosko ere jarri dituzte EBko Lehendakaritzaren Kontseiluaren egoitza nagusian.


Lehenbiziko aldia da itzulpen automatikoko tresna bat erabiltzen dena, era horretako goimailako gertakari batean zenbait hizkuntzaren arteko komunikazioa ahalbidetzeko.

Tuesday, January 6, 2015

Googlek irudien oinak automatikoki idazteko prestatu dute ikasketa automatikoko algoritmo bat

Iturria: MIT Technology Review 

Googleko ingeniariek ikasketa automatikoko algoritmo bat irudien oinak idazteko prestatu dute, itzulpen automatikorako erabiltzen dituzten teknika berberak baliatuz.

Sistema berri horrek automatikoki sortzen ditu irudien edukiak zehazki deskribatzen dituzten irudien oinak. Hori erabilgarria izango da bilatzaileetan erabiltzeko eta ikusmen-arazoak dituztenei Interneten nabigatzeko, nahiz mundu errealean ibiltzen laguntzeko.

Itzulpenak egiteko planteamendu konbentzionala hitzak banan-banan itzuliz hasten den prozesu iteratibo bat da eta gero hitzak eta esaldiak berrordenatzen dituena, itzulpena hobetzeko. Alabaina, azken urteotan, Googlek bere bilaketen datu-base erraldoia testuak beste era guztiz desberdin batez itzultzeko landu du.

Sistema horrek funtsean egiten duena da hitzak beste hitz batzuen ondoan edo hurbil zenbat bider agertzen diren zenbatu eta ondoren haiek erlazionatzen dituen bektore-espazio bat definitu. Horrela hitz bakoitza espazio horretako bektore batek ordezkatzen du eta esaldiak bektoreen konbinazioek ordezkatzen dituzte.

Horren oinarrian badago hipotesi bat: hitz jakinek erlazio berbera dutela beste hitzekin, edozein delarik ere hizkuntza. Adibidez, "errege - gizonezko + emakume = erregina" egia izango litzateke hizkuntza guztietan. Horren arabera, hizkuntzatik hizkuntzara itzultzea bektore-espazioen matematikako kontua da.

Google Translatek esaldi bakoitza bektore bihurtzen du eta gero bektore hori beste hizkuntza bateko esaldi baliokidea ekoizteko erabiltzen du.


Ikerketa horretan diharduen taldeak Google Brain deritzon proiektu bat garatu du, ikasketa sakoneko teknikak garatzeko, besteak beste, ordenagailuei giza hizketa ezagutzea irakasteko helburuarekin.

Talde horretan lan egiten duen zientzialarietako bat Oriol Vinyals kataluniarra da. Oriol Sabadellen jaio zen duela 31 urte, Telekomunikazioetako Ingeniaritza ikasi zuen Bartzelonako Universitat Politècnica de Catalunyan, formazio hori Centre de Formació Interdisciplinària Superior delakoan osatu ondoren, karrera-bukaerako proiektua AEBetako carnegie Mellon University-n egin zuen, 9 hilabeteko egonaldi bat egin zuen Berkeleyko Unibertsitatean, ikasketa automatikoan espezializatzeko, beste urtebete eman zuen San Diegon Informatikako master bat egiten eta 2009-2013 tartean doktoretza egiten, berriro ere Berkeleyn. Denbora horretan guztian, udako hilabeteetan egonaldiak egin zituen Microsoften eta Googlen, zenbait ikerlanetan parte hartzen.

Oriol Vinyals

Orain Googleko taldeak sare neuronal bat erabili du, 100.000 irudiko datu multzo bat eta irudi horien oinak aztertu eta irudien edukia nola sailkatu ikasteko. Baina irudia deskribatzen duten hitzen multzoa sortu ordez, haien algoritmoak hitzen arteko erlazioa ordezkatzen duen bektore bat sortzen du. Bektore hori gero Googleren itzulpen-algoritmoan txerta daiteke ingelesezko edo beste edozein hizkuntzatako oina ekoizteko. 

Prozedura horren eraginkortasuna probatzeko, giza ebaluatzaileak erabili zituzten, automatikoki sorturiko oinak ebaluatu zituztenak, beste prozedura automatiko batzuek eta gizakiek sorturiko oinekin konparatuz.

Proba horien emaitzek erakutsi dute sistema berriak, Googlek Neural Image Caption deritzonak, ondo funtzionatzen duela.

Thursday, January 1, 2015

Posta-zerbitzuak dronak probatzen ari dira paketeak entregatzeko

Iturria: http://www.itespresso.fr 

Frantziako La Postek interesa du paketeak dronen bidez entregatzeko. LaPosteren GeoPost filialak, Frantzian eta Europan paketeen entrega lasterrak egiten dituenak proba batzuk egin zituen orain dela gutxi Var-eko departamenduan dagoen Centre d’Etudes et d’Essais pour Modèles Autonomes (CEEMA) ikerketa-zentroan. Egin zituzten proba horiek erakutsi zuten posible dela dronak erabiltzea paketeak entregatzeko, aireratu, hegan egin, lurreratu eta basera itzuliz. 

Proben xedea zen 2 kiloko pakete bat 1.200 metrora garraiatzea, baina urrunagoko garraioak ere egin nahi lituzkete. 

Erabili zuten dronak sei errotore elektriko ditu eta gai da 40cm x 30 cm x 20 cm-ko eta 4 kg-ko paketeak 20 km-ra garraiatzeko.

La Postek probatu duen Atechsys etxearen drona

Hala ere, oraingoz ez dute ustiapen komertzialik aipatzen. Iristen zailak diren lekuetan entrega lasterrak egiteko erabiltzeari ematen diote lehentasuna. 

Alemaniako Deutsche Poste-DLHk ere antzeko egitasmo baten berri eman zuen 2013aren bukaeran. Sistema horren bidez botiken paketeak entregatzeko asmoa dute.

Deutsche Post probatzen ari den oktokopteroa
Amazonek, UPSk eta beste batzuek ere antzeko egitasmoak dituzte.

Sunday, December 28, 2014

Analitika, marketinaren kudeaketarako tresna

Datu multzoetan, bereziki datu multzo erraldoietan, dauden patroi esanguratsuak aurkitzean eta komunikatzean datzan jarduera da analitika. 
Estatistika, programazio informatikoa eta ikerketa operatiboa erabiltzen ditu.

Enpresek negozioaren emaitzak deskribatzeko, aurreikusteko eta hobetzeko erabiltzen dute analitika, negozioaren datuei aplikatuz. Zehazki analitika prediktiboa, erabakien kudeaketa, salmenten analitika, biltegien kudeaketa, marketinaren optimizazioa, webguneen erabileraren analitika, kredituen arriskuen analitika, iruzurren analitika dira analitikaren adarretako batzuk. 

Marketina, esate baterako, gaur egun, datuetan oinarritzen da. Enpresek analitika erabiltzen dute kanpainen emaitzak aztertzeko eta kontsumitzaile egokienengana bideratzeko. Azterketa demografikoak, bezeroen segmentazioa eta beste teknika batzuk erabiliz erabakitzen dituzte estrategiak.

Webguneen analitikaren bitartez, marketinean lan egiten dutenek saio mailako informazioa biltzen dute, hau da, webgune horretan izan diren interakzioen informazioa jasotzen dute: bilaketan erabilitako hitzak, IP helbidea eta bisitariaren jarduerak. Informazio horretan oinarrituz marketineko kanpainak, webguneko nabigazioa edo edukiak hobetu daitezke. 

Marketinean sarri erabiltzen diren analisi-teknikak, besteak beste, honako hauek dira: marketin-mixaren modelizazioa, prezioen eta sustapenen analisiak, saltzaile-taldeen optimizazioa, bezeroen analitika, etab.  Tresna eta teknika horiek lagungarri gertatzen dira, bai marketineko erabaki estrategikoak hartzeko, hala nola marketinean zenbat gastatu eta aurrekontua nola banatu marka sail batean eta marketin-mixean, eta baita erabaki taktikoagoak hartzeko ere, esate baterako, kanpaina bat bezerogai egokienengana bideratzeko, mezu egokienarekin, kostu eraginkorrenarekin, garai egokienean.

Saturday, November 8, 2014

Watsonek lagundu dezake minbizia tratatzen

Iturria:  MD Anderson Cancer Center
IBMk garaturiko hirugarren belaunaldiko sistema informatiko bat da Watson. Harridura sortu zuen "Jeopardy! telebistako lehiaketan goi-mailako bi partehartzaileri irabazi zienean.

Hori berez anekdota bat da, zeren eta sistema horrek, hizkuntzaren prozesamenduan, hipotesi-sorkuntzan eta ikaskuntza automatikoan oinarrituz, alda dezake errotik gizakiok ordenagailuekin interakzioan jarduteko dugun era, eta zenbait arlotan lan egiteko era ere iraul dezake, hala nola osasun-arloan.

Esate baterako, Houstongo MD Anderson Cancer Centereko medikuak Watson erabiltzen ari dira Oncology Expert Advisor izeneko software batekin, kasuan-kasuan minbiziaren tratamendurik egokiena gomendatzeko.

Watson hizketa arruntean egindako galderei erantzuteko dago pentsatua. Hori medikuntza arloan biziki kritikoa da, txosten klinikoek sarri edukitzen dutelako informazio baliagarria, oharkabean pasatzen dena.

Literatura zientifikoan erabiltzen den terminologiarik zehatzena eta adosturiko gidalerroak erabilita ere, bigarren belaunaldiko sistema informatikoek ebatz ez ditzaketen anbiguotasunak agertzen dira, medikuentzat informazio garrantzitsua eskaintzea eragozten dutenak. Hizkuntzako anbiguotasun horiek ondo ezagutzen dira, eta arlo jakin bateko terminoen adierak eta haien arteko erlazioak argitzen dituzten hiztegi kontrolatuak eta ontologiak sortu dira.

Espezialisten hizkera zorrotzetik pixka bat urrundu orduko, ordea, gauzak lausotu egiten dira. Esate baterako, gene terminoak definizio bat baino gehiago izan ditzake. Geneen datu-banku batek defini dezake esanez "proteina bat sintetizatzeko gai den ADN zati bat" dela, eta beste batek defini dezake esanez "interes biologikoa duen ADN eskualde  bat, izena duena eta tasun genetiko bat edo fenotipo bat garraia dezakeena" dela.

Terminoak duen testuinguruak zertuko du zein den interpretazio zuzena. Watsonek, bigarren belaunaldiko sistema informatikoen aldean duen abantaila testuinguruaren arabera interpretazio egokia emateko gaitasuna da, hain zuzen.

Terminologia mediko zehazki definitua edo kodetua prozesatzeak eragozpenak baldin baditu gaur egungo sistema informatikoentzat, txosten kliniko egituratugabeen integrazioak askoz zailtasun handiagoa du. Gizakiok erraz bereizten ditugu, hitz polisemikoen adierak testuinguruei erreparatuz, eta zailagoa dena baita ironia edo konnotazioak ere. Sistema informatiko gehienentzat, ordea, anbiguotasun horiek ia ezin ebatzizkoak dira. Watsonentzat, aldiz, ez.

Watsonek erauz dezake hizkuntzaren esanahia, giza garunak funtzionatzen duen modu beretsuan jardunez. Guk ez dugu hiztegi erraldoi bat buruan txertatua, entzuten dugun hitz bakoitzaren adiera han bilatzeko, eta esaldiaren esanahia bertan dauden hitz guztien adierak batuz ulertzeko. Gramatika-erregeletan soilik ere ez gara oinarritzen esanahia ulertzeko.

Berez, gizakiok sarri urratzen ditugu gramatikaren erregelak, ortografia eta semantika, eta hala ere bestek esaten dutena ulertzeko moldatzen gara. Gure solaskideen esaldiei buruz hizkuntzaren erregelen arabera arrazoituz bai, baina anbiguotasunak, metaforak eta lokuzioak interpretatzeko dugun esperientzia partekatua ere erabiliz ulertzen ditugu. Watsonek ere antzeko teknikak erabiltzen ditu gure galderen asmoari antzemateko.

Prozesuaren lehen urratsean, Watsonek testu-corpus bat irensten du, hala nola bularreko minbiziaren tratamenduari buruzko erreferentzia argitaratuena. Horrek gai bati buruzko informazio-oinarritzat hartzen du. Testu horiek hainbat formatu digitaletan eman dakizkioke: HTMLn, Microsoft Worden edo PDFn. Watsonek testu horiek corpusean egoteko duten egokitasuna eta edukien zuzentasuna ebaluatzen du, eta desegokia edo okerra irizten duen guztia baztertu egiten du. Adibidez, testua zaharregia baldin bada eta bazterturik geratu den tratamendu bat proposatzen bada bertan baztertu egingo du.

Testuak irensteko prozesu horren beste xede bat edukiak sistemaren barruan efizientzia handiagoz erabiltzeko prestatzea da. Behin edukia irentsiz gero,  Watson entrena daiteke arloko hizkuntza-egiturak ezagutzeko, eta ondoren sistema kognitiboak eduki horri buruzko galderei erantzuten die, galderaren eta informazio-corpusetik ateratako erantzun posibleen arteko inferentziak eginez.

Watsonek hainbat algoritmo erabiltzen ditu, inferentzia horiek aurkitzeko. Adibidez, galderak zerikusirik baldin badu denbora-tarte batekin, Watsonen algoritmoek erantzun posibleak ebaluatuko dituzte, denbora-tarte horretarako esanguratsuak diren ikusteko. Ostera, galderak lekuarekin zerikusirik baldin badu, algoritmoek erantzun posibleak ebaluatuko dituzte leku horretarako esanguratsuak diren ikusteko. Galderaren eta erantzun posiblearen testuinguruen arteko kidetasunak ere bilatuko ditu. Galderak eskatzen duen erantzun mota ebaluatuko du eta baita sinonimoak, aditzaren aldia, baldintzazko perpausak, etab.

Watsonek tasun horietako bakoitzari puntuazio bat emango dio, galderaren eta erantzun posiblearen artean inferentzia bat zer mailatan aurki daitekeen adierazteko. Gero ikaskuntza automatikoko teknika batek puntuazio horiek guztiak erabiliko ditu, erabakitzeko zer neurritan den onargarria erantzun hori arlo horretan.




Funtsean Watson entrenatzen da hizkuntza-inferentzien egitura esanguratsuak ezagutzeko. Gainera, berrentrena daiteke behar adina bider, arloan gertatzen diren hizkuntza-egituren aldaketak kontuan hartzeko.

Minbizia tratazeko ekarpena

Minbiziaren tratamenduan aurrerapen handiak daude baina arlo horretan ari diren profesional askok ezin izaten dute egunetik egunera ugariagoa den gai horri buruzko dokumentazioa eskuratu eta aztertu.
Hutsune hori betetzeko asmoz, MD Anderson erietxeko medikuek eta informatikariek MD Anderson Oncology Expert Advisor erabakitzeko sistema garatu dute.

Sistema horrek erietxe horretako jakinduria eta eskarmentua proba klinikoetako esperientziarekin, argitaraturiko lanekin eta medikuntzako adituek adosturiko gidalerroekin integratzen ditu, paziente jakin bakoitzari dagokion tratamendua aukeratzeko.

Zehazki, Watsonek lehenbizi pazienteak artatzeaz dauden laburpenak kargatzen eta aztertzen ditu. Horietan denboran zehar eta hainbat praktikatan izan diren sintomen, diagnostikoen, irudi bidezko proben eta tratamenduen historiak egoten dira. Informazio hori paziente jakin bat beste batzuekin alderatzen duen software batean sartzen da, populazioa tratamendu indibidualek izan dituzten erantzunik hoberenen arabera banaturiko taldetan sailka dezan.

Gero Watsonek espero diren bilakaerak, arloko klinikarien jakintza, kohorte-azterketak1 eta literatura klinikoan aurkitzen den ebidentzia erabiltzen ditu, zenbait tratamendu-aukera ebaluatu eta mailakatzeko, klinikariak kontuan izan ditzan. Datu horiek pazientearen une horretako eta aurreko egoerarekin lotzen ditu eta paziente horrentzako metodo terapeutiko egokiena eskaintzen du.

Watsonek ematen dituen gomendio terapeutiko guztien atzean dauden datu guztiak eskura dituzte medikuek, aztertu ahal izan ditzaten, datuen egokitasun klinikoa juzga dezaten eta beren erabakiak har ditzaten. Hortaz, Watsonek ez du tratamendurik erabakitzen baina paziente bakoitzari dagokion tratamendua erabakitzeko behar dituen tresnak ematen dizkio medikuari.

_______________________________________________________________________________
1 Kohorte-azterketa Azterketa epidemiologiko, aldagaien estatistiketan oinarritu, etiologiko eta denboran zeharrekoa, eritasun baten edo gertakari baten maiztasuna bi populaziotan alderatzen duena, bata arrisku-faktore jakin baten eraginpean dagoena eta bestea ez dagoena.

Tuesday, October 21, 2014

Nola ari den erabiltzen audioa The Economist


Londresen 2014ko urriaren 16 eta 17an izan zen Digital Publishing Innovation Summit bilkuran, The Economist-eko, Robin Raven, produktu-kudeaketako presidenteordeak azaldu zuen bere egunkariaren erabiltzaileak nola ari diren erabiltzen audioa, mugikorretako eta tabletetako aplikazioen bidez.
The Economisten asteroko audiozko edizioak paperezko edizioaren eduki berberak ditu, eta harpidedunek erabil dezateke iOSerako nahiz Androiderako aplikazioen bidez nahiz egunkariaren webgunean. Audio batzuk doan ere eskuragarri daude. 
Ravenek esan zuenez audiozko edukiak erabiltzen dituztenak dira egunkariarekiko atxikimendu handiena dutenak. Aplikazioa gehiago erabiltzen dute eta harpidetza gutxien uzten dutenak dira.
economist audio screengrab
The Economisten aplikazioaren pantaila bat
.


Audiozko edukiaren bidez The Economistek nahi du irakurleek interesa manten dezatela, edizioaren ahalik eta parterik handiena irakur dezaten.

Edizioei BBC eta Radio 4 bezalako plataformetako esatari profesionalek jartzen diete ahotsa,  badakitelako irakurle horiek irratietako albistegiak ere entzuten dituztela.

Ravenek ohartarazi zuen halaber irakurleak atxikimendu handiagoa izateko joera dutela aplikazioekiko webgunearekiko baino, aplikazioetako audioa entzun dezaketelako mugitzen ari diren bitartean, dela lasterka dabiltzanean, dela etxetik lanera edo lanetik etxera doazenean.

Aplikazioak ahalbidetzen die audioa jaistea streaminean entzun ordez, sistema hau Wifi eskasa dagoen lekuetan erabiltzeak arazoak dituelako..

Eta egunkaria oraindik sare sozialak erabiltzen ari ez den arren audiozko edukia sustatzeko, aldi batez aplikazioa erabili ez duten erabiltzaileei ohartxo bat igortzen diete entzun dezatela gogoraraziz.

The Economistek baditu audiozko beste produktu batzuk ere, hala nola eguneroko podcast bat eta irratsaio bat.


Monday, October 20, 2014

Liburuaren etorkizuna The economist-ek argitaratu duen saiakera baten arabera

The Economist-ek argitaratu berria du saiakera bat, Papyrus to Pixels izenburua duena. Liburu horren muina dakarkit hona.

Teknologia digitalak argitalpen-industrian izan litzakeen ondorioek jende asko beldurtu dute. Egia esan, paperetik digitalerako aldaketa horrek inoiz historian zehar izan den aldaketarik handiena ekar dezake liburuak ekoizteko, saltzeko eta irakurtzeko moduetan. Berez, liburua bera teknologia bat da, jakintza zabaltzeko erabiltzen dena eta bizitza luzea izan duena. Ideia iraultzaile asko liburuen bidez hedatu dira. Alabaina, galdera hauxe da: zer etorkizun espero daiteke liburuarentzat?

Asko izan dira azken urteotan liburuen, liburu-denden, idazleen eta argitaletxeen hil-kanpaiak jo dituztenak. Oraingoz liburu-dendek soilik izan dituzte kalte larriak.

Antzina aberatsek bakarrik eduki zitzaketen liburuak. XX. mendean merkatu ziren jende gehienak eduki ahal izateko adina, eta XXI. mendean digitalizazioak eta globalizazioak are eskuragarriago egin dituzte. Bowker ikerketa-enpresak dioenez 2013an 2,3 milioi ISBNdun liburu argitaratu ziren eta 1960an, aldiz, 8.100 besterik ez. Gainera, iazko zifretan ez dira sartzen e-book moduan, ISBNrik gabe, bere kasa egile askok argitaratzen dituzten tituluak. Hauetako askok ez dute argitaletxeen interesik piztu, baina gaur egun liburu digital bat banatzeak ez du ia kosturik eta edonoren esku dago.

Paperezko liburua berehala pikutara joango zela esaten zutenek ere ez dute asmatu. 2013an AEBetan, munduko liburu-merkaturik handienean, e-booken salmentak liburu guztien salmenten %30 izatera iritsi dira, testuliburuak eta liburu espezializatuak alde batera utziz gero, Alemanian %5era, eta ebooken hazkundea moteldu egin da merkatu askotan, hala nola AEBetan eta Erresuma Batuan. Argitaletxeen ustez, paperezko liburuak izango dira produktu nagusia hamarkadatan, eta, batzuen ustez, beti. Musikak eta egunkariek izan dituzten gainbehera izugarriak ez dira liburuetan gertatu.

Ez da ahaztu behar paperezko liburuak badituela bere abantailak: bereizmen handia eskaintzen dio irakurleari, ez da hauskorra, ez du bateriarik behar eta opari egiteko egokia da.

E-booka ez da digitalizazioaren abantailak izan dituen produktu bakarra, paperezko liburura ere iritsi dira. Orain arte, ezinbestean, argitaletxeek liburu-salmenten aurreikuspenak egiten zituzten eta horren araberako tiradak egiten zituzten. Batzuetan asmatzen zuten baina beste askotan ez, eta saltzen ez ziren aleak itzultzen zizkieten, kasu batzuetan kopuru handitan, diru-galera handiak ekarriz. Inprimatzeko teknologien aurrerapenak tirada txikiagoak egin ahal izatea eta are eskatu ahala aleak inprimatzea ahalbidetzen die, arriskuak nabarmen murriztuz. Tirada txikian argitaratu den titulu bat ondo saltzen hasten bada beste tirada txiki bat egin daiteke eta titulu agortu baten ale gutxi batzuk eskatzen badituzte ere inprima daitezke kostuak handiegiak izan gabe.

Azken hamarkadan izan den aldaketarik handiena liburu-denden gainbehera izan da. Bestsellerrak ondo saltzen dira baina liburu-denda miatuz aurkitu izan diren liburu horiek nekez saltzen dira. Liburu-denden egitura bera ere aldatu egin da: liburuei eskaintzen zaien lekua lehen baino txikiagoa da eta beste produktu batzuk agertu dira, hala nola papertegia edo jostailuak. 1980ko hamarkadan liburu-denda kate handiek liburu-denda txiki asko desagerrarazi zituzten. Gero, Amazon agertu zen eta horrek ere beste asko ixtea ekarri du. Amazonek AEBetako liburuen erdiak eta liburu digitalen bi heren inguru saltzen omen ditu. Erresuma Batuan, berriz, liburu digitalen salmenten parte handiagoa du oraindik. Amazonek, ordea, denetik saltzen du eta bezeroak beste gauza batzuk erostera erakartzeko produktutzat hartzen du liburua. Argitaletxeak estutu egiten ditu eta liburuen prezioa libre den merkatuetan kostaprezioaren azpitik saltzen ditu. Baina saltzaile bikaina da eta horregatik argitaletxeek sentimendu kontrajarriak dituzte harekiko: alde batetik gorrotatzen dute baina bestetik erabiltzen dute, saltzaile ona delako.

XIX. mendea baino lehen ohikoa zen idazleek beren liburuak argitaratzea. Jakina, hori ez zen oso sistema egokia obrak zabalkundea izateko. Hurrengo mendeetan, argitalpen-industria garatu ahala, norberak obra argitaratzea salbuespen bihurtu zen. Irakurleak liburu-dendetara joaten ziren liburuak erostera eta liburu-dendek argitaletxeei erosten zizkieten liburuak. Liburu-dendak stockik ez izaten saiatzen ziren.

Orain berriz etorri da idazleak berak liburua argitaratzea. Interneten bidez sal ditzakete beren ebookak eta paperezko liburuak, liburu-dendek sal ditzaten ahalegindu gabe. Amazonen bidez iritsaraz liteke liburua hark dituen 250 milioi bezeroengana. Beste hainbat saltoki daude Interneten idazleen eskura, eta baita eskatu ahalako inprimatze-lanak egiten dituzten hainbat etxe ere. Amazonen bidez liburua saltzen duen autore batek lor dezake salmenta-prezioaren %70 eta argitaletxe baten bidez bere ebooka argitaratzen duenak, aldiz, %25. AEBetan 2012an ISBN zenbakia lortu zuten liburuen laurdena idazleek beren kasa argitaratuak ziren eta Erresuma Batuan 2012an %20.
 
Orain ere, idazle askok argitaletxeekin akordioak egiten dituzte ahal dutenean, paperezko liburuena delako merkatuaren atalik handiena. Hala ere, egileek beren kasa argitaratzeko joera hori argitaletxeen lan egiteko modua aldarazten ari da. Beren kasa liburuak argitaratzen dituzten idazleek oso merke saltzen dituzte. Izan ere, gehienek ez dute idatziz bizimodua ateratzeko asmorik edo esperantzarik. Horrek presioa ezartzen du argitaletxeek jartzen dituzte prezioetan eta haien diru-sarrerak murriztu egiten dira. Prezio-politikaz aparte beste aldaketa batzuk ere eragiten ari dira argitaletxeen lan egiteko moduan. Esate baterako, Interneten irakurleak harremanetan jartzeko eta gomendioak partekatzeko dauden webgune batzuez baliatzen dira tituluak sustatzeko.

Esan beharra dago, ordea, norbere kasa argitaratzearen aldean argitaletxe batek duen gaitasun profesionala probak zuzentzeko, maketatzeko, banatzeko, marketina egiteko etab. beste maila bateko zerbait dela. Nolanahi dela ere, argitaletxeek etorkizunean liburua kaleratzeko prozesuaren barneko parte batzuk bakarrik erabiltzeko aukera eman beharko dute, hala nola maketatzea edo inprimatzea edo banatzea soilik.

Historian zehar, liburuak argitaratzeko teknika berriek beti ekarri izan dute genero berriak sortzea eta baita negozio-eredu berriak sortzea ere. Adibidez, XVII. eta XVIII. mendeetan argitaletxeek harpidetza moduko baten bidez saltzen zituzten askotan liburuak, hau da, liburu bat argitaratu baino lehen irakurleei eskatzen zieten, liburua erosteko prest baldin bazeuden, eman zezatela izena eta aski irakurlek izena ez bazuen ematen bertan behera geratzen zen argitalpena. Geroago argitaletxe batzuek liburuak alokatu egiten zituzten denbora baterako eta horren ondoren liburu bat hiru ataletan banatzen hasi ziren, aldi berean hiru irakurlek liburu bera irakurri ahal izan zezaten. Idazleek ere obren egitura egokitu egin behar izan zuten, eredu horien arabera. Eredu horiek guztiek geroztik iraun egin dute proportzio batean edo bestean gaur egun arte.

Teknologiak eragindako aldaketaren ondorioz, zenbait liburu motak ez du etorkizunik. Esate baterako, sukaldaritzako errezetak, autoak konpontzeko eskuliburuak, bidaia-gidak, entziklopediak eta hiztegiak nekez argitaratuko dira paperean hemendik aurrera. Informazio hutsa ematen duten liburuek ez dute etorkizunik, aldiz, benetan irakasten duten liburuek izan dezakete etorkizuna, baldin eta pedagogia aldetik aberasteko eta erabiltzailearen ikasteko moduari eta beharrei egokitzeko, multimedia elementuak eta softwarea txertaturik badituzte.

Gaur egun argitaletxeek e-booketatik jaso dezakete hainbat datu jakiteko zerk funtzionatzen duen eta zerk ez, eta, horren arabera, erabakitzeko zer argitaratu eta zer ez. Orain arte, eta oraindik gehienetan, argitaletxeak beren senean, gustuetan, adiskidetasunean, bihozkadetan eta egoskorkerian oinarritzen dira titulu baten alde apustu egiteko.